کفش من خسته نشو مقصد همين دورو براس
کفش من غصه نخور خدا هميشه اون بالاس

کفش من خاکی شدی خوب ميدونم ، مثل دلم
خسته و داغونو پارس ، آخه از کدوم بگم ؟

عمريه همنفسه هر چی سواره بی کسه
خودشو گول ميزنه که شايد اون روز برسه

روزی که دنيا فقط پر از خوبی باشه و بس
روزی که کنده بشن از تو دلامون خارو خس

آره سراب نیست دلکم ، وجود داره چنین روزی
ولی تا رسیدنش باید همینجور بسوزی

کفش من ، هیچکسی ارزش تو رو نفهمیده
آخه هیچکس پاهاش از سنگریزه ها نرنجیده

کفش من باهام بمون حالا که اینجا بی کسم
لا اقل بمون باهام تا آخر این نفسم

کفش من قول بده تا وقتی که همراه منی
خودت و نذاری هیچوقت رو دل هیچ آدمی

 

این شعر از دوست مهربونم نازنین ِ و توی هیچ جا هم نیست .

ميان من و تو

بهار

ابر

باران

ترنم

زمان

فاصله

و شايد . . .

بوق زدن ممنوع!!!

فطرت آدمي آزاديخواهي است ؛ چه مشروط و چه نامشروط . مشروط براي كساني مثل من و نامشروط براي آناني كه درك انسان بودنشان براي اطرافيان به واقعيت پيوسته . آزادي نامشروط نه به معناي بي قيد و بندي و نامشروع ؛ بلكه نوعي از تجسم خواسته در دنياي درون كه با چشمهاي جسماني قابل رويت است ، نوعي سنت شكني با حفظ ريشه و گرايش به مدرنيته!!

حالا من چگونه مي توانم نجنگم و آزادي نامشروط داشته باشم؟نمي دانم . فعلاً كه گم شده ام در هياهوي پوچي پيرامون و تا زماني كه منيتم را نيابم ، نمي توانم به آن تجسم عيني دست يابم .

مهم نيست چه شود . مهم اينست كه مي دانم نمي توانم بايستم ، نمي توانم ساكن باشم ، و نمي توانم ندانم .

مي توان اسير بود ولي ساكن نه

اسير بود ولي دانست ، انديشيد ، گريه كرد ، مرثيه خواند و ني نواخت .

... گل نسبتي ندارد ، با روي دلفريبت

تو در ميان گلها چون گل ميان خاري...

نامجو مي خواند و من مي نويسم .

... عمري دگر ببايد بعد از وفات ما را

كين عمر كي نبودي

اندر اميدواري

اندر اميدواري...........

 

دل من دیر زمانی است که می پندارد

دوستی نیز گلی است

مثل نیلوفر و ناز

ساقه ی ترد و لطیفی دارد

بی گمان سنگدلی است

هر که روا دارد

جان این ساقه ی بشکفته را

دانسته بیازارد

**********

اینو خیلی وقت پیش ؛ خیلی سالها پیش ، یه دوست اول یه کتاب برام نوشت! 

پ.ن : اگه بعضی کلمه ها جابه جا شده به بزرگی دل خودتون ببخشید.

هر چی سعی کردم پست دیگه ای بزارم نشد . از ۱۲ شهریور درست روز دو-سالگرد ابی که فریدون عزیز پرپر شد تا حالا بد جوری حالم گرفته و مدام تاریخهای زیر رو مرور می کنم . بگذریم از افراد دیگه که ما بین اینا بودند مثل شوهر عمه - بابای زن عمو و . . .

۶۴: حسین عزیزم

۶۷: عمو عباس مهربان

۷۱: پسر عموی بابا یوسف - نوجوان ۱۷ساله

۷۳: پسر عموی بابا حشمت - جوان و برادر یوسف ۲۰ ساله

۷۷ : پسر عمه پیمان - ۲۳ ساله

۷۹ : ننه جون - خدا بیامرز

۸۱ : پسر عمه عزیزم عبداله - ۲۶ ساله و پسر خاله پیمان

۸۲ : عروس عمه ام زرین - ۲۵ ساله و زن برادر پیمان

۸۶ : پسر عموی مامانم - ابی عزیز -۲۴ ساله

۸۸ : پسر عمه عزیزم و تحتغاری فریدون همیشه خندان - ۲۳ ساله و برادر پیمان

؟؟ : من؟